Dijital imza, modern bilişim altyapısının “görünmez sözleşmesi” gibidir: yazılım güncellemelerinin gerçekten üreticiden geldiğini, bir belgenin imzalandıktan sonra değiştirilmediğini ve bir işlemin kimin tarafından başlatıldığını kanıtlar. Bugün bu güvence çoğunlukla RSA ve eliptik eğri (ECDSA) tabanlı imzalarla sağlanır. Ancak yeterince güçlü kuantum bilgisayarlar ortaya çıktığında, bu yaygın imza sistemleri Shor algoritması gibi yöntemlerle pratik saldırılara açık hâle gelecektir.

Kuantum sonrası kriptografi (Post-Quantum Cryptography – PQC), mevcut donanımlarda çalışabilen fakat kuantum saldırılarına karşı dayanıklı olan matematiksel yöntemlere odaklanır. Bu dönüşüm, yalnızca “yeni bir algoritma seçmek” değildir; sertifika altyapısı (PKI), anahtar yönetimi ve protokol uyumluluğu gibi birçok bileşenin yeniden tasarlanmasını gerektirir.